ดีค่า ทุกท่านที่รัก วะฮ่าๆๆๆๆ ไม่ได้พบหน้ากันนานนนนนนนนนนนนนมากเลยจริงๆ นะเนี่ย
(นานจนเรียกว่า เอ็กซ์ทีนเปลี่ยนไปหมดแล้วก็ยังไม่ได้อัพอะไรเล๊ย)

วันนี้กลับมาด้วยหัวข้อที่หลายๆ คนคงนึกไม่ถึง
ก็..มาพูดเรื่อง HALO! น่ะสิเคอะ แหม..มันน่ารักมากมายเลยนะ ถ้าใครได้มีโอกาสดูกันดั้ม 00 ภาคนี้ล่ะก็จะต้องรักฮาโล่เข้าเต็มที่แน่ๆ เลย มาลองดูกันดีกว่า

น่ารักเนอะ ภาคนี้นี่อยากจะบอกมากเลยว่า ฮาโล่ช่วยขับเครื่องด้วย อะไรจะเก่งกาจขนาดนี้ 

"

นี่เจ้าของฮาโล่ภาคนี้เคอะ อืมมมมมม เป็นหนุ่มที่มีนามว่า ล็อคออน (Lockon) อ่ะแหน่ะ รู้แล้วสิว่า เฮียอยู่ตำแหน่งไหน ถ้าไม่ใช่สไนเปอร์ โฮ่ๆๆ ฝีมือไม่ย่อยเลยน้า และที่สำคัญใจดีกับผู้หญิงจริงจริ๊ง สมแล้วเลยล่ะที่เป็นคุณมิกิพากย์ (คาสโนว่าอย่างแรง??? ไม่ๆ แค่สุภาพบุรุษน่ะตัวเอง)

อยากบอกว่าดูฉากนี้ดีกว่า

ฝั่งพระเอกก็จะมีตาลุงแก่ๆ มารับ บอกว่าเดี๋ยวซ่อมบำรุงหุ่นให้จ้า ...ส่วนช่างของด้านล็อคออนน่ะเรอะ...

"พี่ชาย พี่ชาย"
แว๊กกกกกกกกก ฮาโล่เพียบเลยวุ้ย เหวยนี่มันอะไรเนี่ย แล้วพ่อหนุ่มล็อคออนก็บอกว่า เป็นการพบกันที่น่าซาบซึ้งจริงๆ (เรอะ??????)

แต่ที่โปรดปรานจริงๆ ต้องฉากนี้เลยฮ่ะ

ขณะที่หนุ่มๆ ไพล็อตกำลังชกต่อยกันอยู่ ฮาโล่ก็กระดึ๋งๆ มา "ดีกันเถอะๆ" และแล้ว....

(ขอย้ำว่าให้เล็งฮาโล่ให้ดี)

หวา.........
โดนน้ำทะเลพัดไปแล้ว.....................
ดูท่าเจ้าของสิเคอะ ขอบอกว่าถ้านี่เป็นการ์ตูนตลกล่ะก็ รับประกันได้ว่าล็อคออนต้องมีเหงื่อตกแน่ๆ

น่ารักเนอะ เนอะ (ใครจะมาน่ารักกะหล่อน???)

edit @ 7 Dec 2007 21:21:33 by ^-Hawkeye-^

แหงบ....ดองบลอคนานเป็นศตวรรษเลย ไม่เค้ย ไม่เคยจะดองอะไรมาได้นานขนาดนี้ เห็นทั้งที่รัก รุ่นน้องมาเม้นท์ถามว่าหายไปไหนแล้วให้รู้สึกผิดมหันต์ ไม่ได้ไปไหนจ้า ถูกปั้นจั่นทับ เอาคอนกรีตเทปิดทับเรียบร้อยไปแล้ว ทำงานแล้วเวลามันหายไปไหนหมดก็ไม่รู้เนี่ย เฮ่อออออออออ

ตอบเม้นท์ก่อนเล็กน้อย

คุณพู่ : เรื่อง Brother x brother นี่ตอนแรกก็ไม่ได้คิดว่าจะชอบเลยนะคะนั่น แต่ยิ่งอ่านก็ยิ่งติด เพิ่งได้มีโอกาสอ่านเล่มสองเอง คานาเมะน่ารักกกกกกกกก
คุณ Saris : อืมมมมม ไม่รู้ว่าจะบอกว่าเป็นอินเซสได้รึเปล่าค่ะ เพราะถึงจะบอกว่าเป็นพี่น้องแต่ว่าไม่มีใครท้องเดียวกันเลยสักคนเนี่ยสิ แต่เรื่องนี้..ไม่หวานแน่นอนค่ะ ความกดดันกระจายได้ทั้งเรื่องเลย ดราม่าเข้าที
คุณ N-o-x : เดี๋ยวนี้ก็ไม่ค่อยได้อ่านการ์ตูนวายเหมือนกันค่ะ หันไปอ่านนิยายซะเยอะแล้ว(เอ๊ะ??) แนะนำให้อ่านค่ะ เป็นแนวเรื่องที่ไม่ค่อยได้อ่านเท่าไหร่ เอิ๊ก

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

พูดถึงเรื่องวายๆ จู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้ว่า เอ..ภาษาในนิยายวายเนี่ยส่วนใหญ่เจอแต่แบบหวาน เรียบร้อย ผู้ชายดอกไม้บานซะเยอะเลยนะ ประมาณ

"ฉันไม่เคยเจอใครสวยเท่าเธอเลย"
"บ้า..พูดอะไรน่ะ"

แต่พอเต่ามานึกถึงวิศวกรหนุ่ม(บ้างไม่หนุ่มบ้าง)ที่เดินผ่านไปผ่านมาเจอหน้ากันทุกวันในบริษัทแล้วก็หวนรำลึก .......นี่ถ้าเป็นโลกแห่งความจริง พวกผู้ชายพวกนี้จะพูดยังไงกันแน่นะ

(หมายเหตุ : ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้คำหยาบ ผู้ปกครองควรพิจารณา)
"แมร่....ง กรูไม่เคยเห็นใครงามหยดเท่ามรึงเลย เชรี่ย"
"สา.........ด มาเห่าไรตอนนี้วะ"

...............น่าจะกลายเป็นประมาณนี้หรือเปล่าเนี่ย แต่พอนำแนวการพูดแบบนี้ไปเสนอสาววายด้วยกัน คำตอบที่ได้กลับมาเร็วสายฟ้าฟาดว่า "ขอเป็นผู้ชายดอกไม้สีม่วงแบบเดิมแหละดีแล้ว"

(โซนนี้ไม่มีอะไรแค่เรื่องฟุ้งซ่าน เขยิบไปดูต่อเถอะ)

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

ก่อนจะเข้าโซนโอทาคุ มาดูเป็นคนปรกติกันบ้างดีกว่า รู้สึกอยากเขียนถึงนักเขียนคนโปรด แต่ว่าเขียนถึงแค่เรื่องวายก็กระไร เพื่อความเท่าเทียมแนะนำอย่างละคนแล้วกัน (อ่ะนะ จริงๆ แล้วขี้เกียจล่ะสิเต่าเนี่ย)

อ่านนิยายญี่ปุ่นมาบ้าง จะบอกว่าชอบใครเป็นพิเศษก็คงเป็น OTSU ICHI ค่ะ อ่านงานคนนี้แล้วให้ความรู้สึกว่า "รู้ว่าถูกหลอกแต่เต็มใจให้หลอก" แบบนั้นเลย

งานชิ้นแรกสุดที่มีโอกาสได้อ่านคือ Natsu to hanabi to watashi no shitai ของไทย รู้สึกจะแปลว่า "ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟและร่างไร้วิญญาณของฉัน" อ่านครั้งแรกแล้วติดใจในทันทีเลยค่ะ อย่างแรกก็คือ ใช้มุมมองของศพในการเล่าเรื่อง และอีกอย่างนึงก็คือพระเอกเป็นแบบฟิลม์นัวร์ดีจริงๆ เลย ประเภทว่าอีกเส้นเดียวก็จะก้าวไปเป็นฆาตกรได้แล้วนะ

อาจจะเพราะว่าตัวเอกไม่ได้เป็นคนดี๊คนดีตามปรกติ แต่ออกมาเวอร์ชั่นพี่ชายที่แสนดี แต่ความจริงแล้วเลือดเย็นบวกกับโรคจิต เลยถูกใจเต่าแบบสุดๆ หลังจากที่ได้อ่านเรื่องนี้แล้วก็รู้สึกว่างานของโอทสึ อิจินี่น่าสนใจดีจริงๆ

เริ่องที่อ่านแล้วชอบมากที่สุดของโอทสึ อิจิจะเป็นเรื่อง GOTH ค่ะ พระเอกมีงานอดิเรกไปเดินเล่นแถวที่มีคดีฆาตกรรม ส่วนนางเอกก็ดูเป็นพวกเฉยชา ช่างเป็นตัวละครที่เข้ากันได้ดีอะไรขนาดนี้ แต่เนื้อเรื่องเล่า..ไม่ได้เลยค่ะ ไปอ่านเองดีกว่าเพื่อความสนุก แต่แนะนำเรื่อง GOTH นี่มากที่สุดแล้ว ถ้าลองอ่านเล่มนี้แล้วติดใจก็แปลว่าแนวของโอทสึ อิจิก็เป็นที่ถูกใจคุณล่ะฮ่ะ

เต่าขอแนะนำตอน "ดิน" ฮ่ะ

อีกเล่มนึงที่ชอบเหมือนกันก็คงเป็นเรื่อง "โทรศัพท์สลับมิติ" ในเล่มมีอยู่สามตอน แต่ตอนที่ประทับใจสุดก็คือโทรศัพท์สลับมิตินี่แหละคะ พอเอาตอนนี้มาไว้เป็นตอนแรกตอนอื่นๆ เลยดูไม่น่าสนใจเอาเลยปรกติไม่ค่อยจะรู้สึกประทับอกประทับใจอะไรกับแนวเรื่องความรักเท่าไหร่ แต่ซาบซึ้งกับเรื่องนี้จริงๆ

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮมันตื้นตันเจ้าค่ะ

เล่มสุดท้ายที่อยากให้อ่านก็ "ZOO"เคอะ โดยเฉพาะตอน So-farนี่แหละที่บอกเลยว่าเต็มใจให้หลอกอ่านจนจบแล้วก็..อืมนะ.......................โดนอีกแล้ว เป็นเรื่องที่ดูเรียบง่ายแต่พออ่านแล้วทำให้นึกประหวัดถึงสถาบันครอบครัวในสังคมปัจจุบันเลยล่ะคะ

...........งานของโอทสึ อิจินี่คุยกันได้เป็นวันเจ้าค่ะ แต่......ถ้าเอามาเขียนจนหมดคาดว่าจะถูกคนที่โดนสปอยล์เล่นงานเข้าให้ เพราะเรื่องของเขาก็เล่าอะไรไม่ได้มากเลยจริงๆ - -'' แต่อยากให้อ่านเคอะ อ่านเต๊อะแล้วมาคุยกัน

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

มามะ ท่านที่ไม่ต้องการความเป็นโอทาคุและความวาย ลงไปคอมเม้นท์ให้เต่าเลยได้เคอะ ข้ามโซนนี้ไปเลยไม่ว่ากั๊น ตอนนี้ขอแนะนำ อ.คนโปรดในนิยายวายแล้วกัน

หลายๆ ท่านอาจจะรู้แล้วเพราะว่าเต่าสครีม อ.ท่านนี้เอาซะน่าดูเลย อ. Shinohara rieko หรือที่ทุกท่านรู้จักกันดีในฐานะคนเขียนเรื่อง Ai no kusabi นั่นแหละคะ

ขอแนะนำสักสองสามเรื่องที่ชอบแล้วกันเนอะ
(ปล. แต่ขี้เกียจหารูปหน้าปก.......)

Ai no kusabi : เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ได้รู้จัก แล้วก็ได้รู้อยากลึกซึ้งว่า นิยายวายที่จบแบบไม่แฮปปี้ก็มีกับเขาด้วย เนื่องจากท่านคาเง็ตจั๋งบอกว่าเรื่องนี้ดีนะ เลยอยากรู้ว่าดียังไง พอได้ดูอนิเมแล้วก็..อึ้ง..ทึ่ง

มีอย่างที่ไหน พระเอกกลายเป็น บลอนดี้เดอะ-ปี๊บ- แล้วนายเอกดันแปลงร่างเป็น ริกิ้-ปิ๊บ-กงเนี่ย ว๊ากกกก อยากจะบอกว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไงเต่าก็ลืมหมดแหละเคอะ เจอตอนจบกระชากอารมณ์ได้ถึงระดับนี้เนี่ย ประทับใจแรกมิลืมเลือน

แต่พอตอนนี้ได้มาดูอีกรอบ จริงๆ แล้วเป็นเนื้อเรื่องแบบที่ตัวเองชอบนะคะ ประเภทพระเอกอยู่เป็นชนชั้นสูงแล้วเก็บนายเอกไปเป็นสัตว์เลี้ยงนี่ โอ้......... อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่ได้อ่านเป็นนิยาย เลยไม่อาจจะบอกได้ว่าตัวนิยายสนุกหรือไม่ แต่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกที่ได้มาพบกับ อ.คนเขียนท่านนี้เคอะ

Kage no yakata : ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากเรื่องแรกแล้วยังสรรหาจะเอาเรื่องอื่นมาอ่านอีก แต่ก็เอ้า..ไหนๆ คุณมิโดริคาว่าก็พากย์ เอ๊ยยยย....หลุดความจริงซะงั้น อะแฮ่มๆ ก็พอดีได้ฟังดราม่าเรื่องนี้ แล้วก็รู้สึกว่าเนื้อเรื่องแปลกดีค่ะ เรื่องนี้ (แปลกทุกเรื่องแหละ ถ้า อ.เป็นคนเขียนน่ะ)

Michael x Lucifer ไม่ได้เขียนผิดตำแหน่งแน่ๆ ขอบอก...........

เรื่องของเรื่องก็คือ.........เอ่อ..........จะเล่ายังไงดีเนี่ย เหล่าพวกเทพชั้นสูงมักจะหา Shaherซึ่งเป็นภาชนะสำหรับการเพิ่มพลังของพวกเขาเอาไว้ แต่เหล่า Shaherพวกนั้นจะต้องถูกกักอยู่ในคฤหาสน์เงา (ตามชื่อเรื่อง) แน่นอนว่าสองหนุ่มที่ยังไม่มีภาชนะก็คือ ตัวเอกของเรื่องทั้งสอง

และคงเดาไม่ยากกว่าเหตุผลข้อหนึ่งของมิคาเอลคือ ความรักต่อหนูลูที่สุมอกอยู่

Nijuu rasen : เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องโปรดของเต่าไปแล้ว แนะนำมาไม่รู้กี่รอบแล้วนะเนี่ย เรื่องสะท้อนสังคม บ้านแตกสาแหรกขาด แล้วอีท่าไหนกลายเป็นเรื่องความรักได้ก็ไม่รู้

Yami no kodou : มาแปลกหน่อยๆ เรื่องนี้เป็นการ์ตูนค่ะ เคยเห็นอยู่ครั้งนึงว่ามีคนเอามาแปลแล้ว ชื่อเรื่อง "มาร" อ.เป็นคนเขียนเนื้อเรื่องให้อ่านเล่มแรกๆ แล้วจะถามตัวเองว่า วายเรอะ?? เนื้อเรื่องอยู่ไหนเนี่ย แต่พอสักเล่มห้าจะเริ่มเกิดอาการติดค่ะ เนื้อเรื่องจะเริ่มเข้มข้นได้ที่

จะให้เล่า?...เอ่อ ก็คงจะทำนองว่า เหวย...เล่าไงดีเนี่ย ถ้าแบบง่ายที่สุดไม่สนใจกับความซับซ้อนของเนื้อหาเลยก็น่าจะประมาณ เด็กหนุ่มที่เคยไม่มีพลังพิเศษอะไรเลยซึ่งเกิดมาอยู่ในตระกูลที่คล้ายคลึงกับพวกมิโกะ กลับถูกปลดปล่อยพลังที่หลับไหลออกมา

..............................เนื้อเรื่องแฟนตาซีสุดชีวิต บู๊กันสะบั้นหั่นแหลก............

เต่านี่ความจริงแล้วเป็นพวกได้ย่อความเต็มสิบ (จากร้อย) เลยนะ เคยย่อจนเพื่อนๆ หันมองหน้าได้ แต่พอจะให้ย่อเรื่องของ อ.แล้วไม่ยักกะจะออกมาให้เห็นภาพได้หมดทั้งเรื่อง สงสัยอยู่ว่าถ้าจะย่อเอาแค่บรรทัดเดียวมันจะออกมาเป็น "How to ปราบพยศสัตว์เลี้ยง" "พยานรักต้องห้าม" "แฉชีวิตรันทดบ้านชิโนมิยะ" "ปฎิบัติการ(ลับ)ท่ามกลางความมืด" แน่ๆ เลย

แต่แนะนำให้ได้อ่านกันจริงๆ คะ อ.เป็นคนที่เขียนอารมณ์ของตัวละครออกมาได้ชัดเจนมาก ให้ภาพลักษณ์ที่อ่านแล้วเข้าใจแจ่มชัด มีการเว้นจังหวะจะโคนของเรื่องเพื่อดึงอารมณ์ และที่สำคัญก็คือวางคาแรกเตอร์ตัวเอกได้ชัดเจน อ่านๆ แล้วหลายครั้งจะให้ความรู้สึกของน้ำกับไฟเลย ข้างหนึ่งจะรุนแรงเร่งเร้า บรรยากาศไม่น่าเข้าใกล้ แต่อีกข้างจะให้ความรู้สึกละมุนละไม น่าอ่านเคอะ

พล่ามย๊าวยาว แถมไม่มีรูปสักรูป กร้ากกกกกกกกก
ขอบคุณที่อ่านมาจนจบนะเคอะ.....................

เอิ๊ก เพิ่งโดนแทคมา นั่งคิดอยู่นานมั่กว่าจะตอบแทคก่อนดีหรือว่าสครีมก่อนดี แล้วก็สรุปเอาว่าเอาพร้อมกันเลยแล้วกัน เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้อัพอีก เนื่องจาก..........เต่าจะไปเป็น OL แล้วววววววววว (เฮือก..สลบเหมือด)

แล้วก็...ตอบคอมเม้นท์ไว้ให้ในเอนทรี่ที่แล้วแล้วนะคะ คลิกตามกลับไปดูเลยค่ะ(เฮ่ย พวกที่คุยกันอยู่ทางเอ็มไม่ต้องตามไป ไม่ได้ตอบให้)

ขอเริ่มจากแทคก่อน ได้รับแทคมาจากกีจังนะเคอะ ให้ตายเซ่ มันตอบยากจริงๆ ด้วย (ใครจะไปนั่งนึกเรื่องแบบนี้กันในชีวิตประจำวันฟระ ยิ่งโอทาคุอย่างเต่าแล้วด้วย...)

อยากแต่งงานที่ไหน

เหมือนเป็นข้อที่ไม่ต้องถามเลยนะเนี่ย ปลูกฝังมาแต่เล็กแต่น้อยเลยว่าถ้าแต่งงานก็ต้องเป็นที่โบสถ์ ปัญหาก็อยู่แค่จะแต่งโบสถ์ไหนแค่นั้นล่ะ อาจจะไม่ถึงขนาดอยากไปแต่งที่โบสถ์เซนต์ปีเตอร์อ่ะนะ ขอเป็นโบสถ์หรูๆ หน่อยที่ประดับกระจกสีก็น่าจะดีนา

อ่ะ เปลี่ยนมาเป็นแบบความอยากจริงๆ โดยไม่ต้องพูดกันถึงเรื่องงบประมาณและความเป็นไปได้ อยากแต่งงานที่ทุ่งดอกไม้ ชนิดที่มีดอกไม้เยอะ ๆ แล้วก็ปลิวกันว่อนเลยนี่ก็ดีนะ จบงานก็จับกดเจ้าบ่าวตรงนั้นแหละ ประสบการณ์ครั้งแรก....นั่งจามกันอยู่กลางเกสรดอกไม้ที่เลอะเต็มหัวหู ให้ตายสิ โรแมนติกสิ้นดี

ชุดแต่งงานที่อยากใส่

เป็นไปได้ก็ไม่อยากใส่.......อะไรที่มันพองฟู่มากๆ (เอิ๊ก มีใครจะคิดว่าเต่าจะไม่อยากใส่อะไรเลยรึเปล่าเนี่ย) ..........อืมมมมมมมมมม นั่นสินะ บอกยากจังเลย ไม่อยากโชว์แขนล่ำๆ และหน้าอกไมนัสดี เพราะฉะนั้นจะว่าไปแล้วก็อยากลองชุดแบบของญี่ปุ่นดูนะ มันดูปิดทุกสัดส่วนดีจริงๆ อย่างน้อยก็เห็นใจว่าเจ้าบ่าวจะได้ไม่ต้องทนกับสัดส่วนทรงกระบอกของเดี้ยนไปจนกระทั่งเริ่มใช้ชีวิตคู่ล่ะน่า ฮ่าๆๆๆๆ

หรือว่าคอสเพลย์มันไปเลยดี??? ชุดโกลด์ครอสอะไรแบบนั้นอ่ะ เหลืองอร่ามงามตาดีพิลึก (เพลงเข้าพิธีจะไม่ใช้เพลงมาร์ชแต่ว่าใช้เป็น..ดาคิชิเมต้า โคโคโระโนะคอสสึโม่~~)

งานเป็นแบบไหน

งานเป็นแบบสวิงกิ้ง...เหวยยยย ถามอะไรเนี่ย แบบ..แบบ...แบบ...แบบว่ากรูไม่รู้ ผัวะ!!!! (มีคนเขวี้ยงขวดน้ำมาใส่คนเขียน) เอ่อ ตามปรกติชีวิตก็ต้องเป็นแต่งงานในโบสถ์ตอนบ่ายแล้วก็ไปต่องานเลี้ยงที่โรงแรม

แต่จากคำพูดของเพื่อนๆ ที่รักทั้งหลายแล้ว ทำเอาไม่อยากนึกถึงช่วงโรงแรมเลยโดยเฉพาะช็อตที่มีการเปิดวิดีโอแนะนำเจ้าสาวและเจ้าบ่าว...

..........เจ้าสาวของเรา นางสาวเต่า คลานเชื่องช้า....เกิดมาพร้อมกับซีดีร้องเพลงของเหล่าเซย์ยู ใฝ่ฝันว่าจะได้เข้าร่วมขบวนการเซเลอร์ตั้งแต่วัยเยาว์ แต่แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอไม่ชอบผู้หญิงจึงหันมาจับผู้ชายวายกันเอง การ์ตูนเรื่องโปรดมีตั้งแต่เรท x ไปจนถึงเรท x มากๆ ยามว่างของเธอคือการใช้ปลายปากกาลวนลามหนุ่มๆ สองดี...........

ไม่อยากนึกถึงมันเลยให้ตายสิฟระ
หรือจริงๆ แล้วเต่าควรแต่งงานแบบลับๆ ??? ลับสุดยอดแบบที่เจ้าบ่าวยังไม่รู้เรื่องเลยดี??? (รู้สึกตัวอีกทีก็เสียความบริสุทธิ์ให้ปลายปากกาเต่าไปแล้ว?)

ฮันนีมูน

อะแฮ่มอันนี้สำคัญมากๆ ไปที่โคโลนี่ไหนดีจ๊ะ หรือว่าจะเป็นดาวเอ็ม 78 .......เอ่อ...เอาดีๆ เหรอ ได้เล๊ย ขอนอนเล่นเพลย์สองอยู่บ้านแทนได้มะ เราเป็นพวกทุนต่ำ จะไปไหนๆ ไกลๆ ทำไม ไม่เคยเห็นหนังทุนต่ำเรอะ ไม่มีบทพูด ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีฉากเปลี่ยน ไม่ใช้สลิงและตัวแสดงแทน ดำเนินรอยตามหนังทุนต่ำดีมั้ยเนี่ย???

อ่ะ..สุดท้ายแล้ว ขอดีๆ ก็.....ไปฮันนีมูนญี่ปุ่นแล้วกัน ไปชาติอื่นมันฟังภาษาเค้าไม่ออกนี่นา แถมนั่งเครื่องไกลเสียเวลาจู๋จี๋กันเปล่าๆ แค่ญี่ปุ่นนี่แหละดี (แล้วหล่อนแน่ใจเรอะ ว่าจะไม่ทิ้งสามีไปหาเซย์ยู??)

คนที่อยากแต่งด้วย

จริงๆ แล้วมันน่าจะถามตั้งแต่ต้นน่ะเนี่ย ไอ้ข้อนี่อ่ะ คิดมาซะตั้งไกลหาคนแต่งด้วยไม่ได้แล้วจะคิดทำไมเนี่ย เอ่อ...เอาคุณสมบัติไปก่อนแล้วกัน คือ..อันดับแรกเนี่ยต้องแก่ อันดับสองก็แก่ อันดับสามก็ถ้าไม่ผ่านหนึ่งกับสองแล้วไม่เอา แม้จะมีเมียแล้วก็อาจจะอยู่ในขั้นพิจารณาได้

.................เอ๊ะ หวุดหวิดเฉียดต้นงิ้วดีจริงเลยเต่านี่

ก็ชอบบรรยากาศอบอุ่นๆ เจ้าค่ะ หน้าตาไม่ต้องหล่อก็ได้ เข้าวัดแล้วสัปเหร่อไม่มาจับกลับหลุมเป็นพอ เป็นแนวชอบปกป้องด้วยก็ดีนะ กล้ามแบบที่พอซบแล้วกำลังดีนี่ก็เวิร์กเลย ที่สำคัญต้องเสียงทุ้มนุ่มได้ใจ อยากจะบอกว่าน่ารักเอ๋อๆ แบบฮัทสึกินี่ก็ดีนะ กล้ามงามๆ แบบพ่อบอดี้การ์ดลีออนนี่ก็น่าหวั่นไหว

แต่.....................

.................................ถ้าอยากแต่งจริงๆ ก็ต้อง.....

....................ต้อง.....................................................

กระบือเซ่!!!!!!!!!! แบบคอนราดนี่แหละ ถ้าได้เป็นคนเทียมกระบือล่ะก็ ชีวิตนี้คงหาสุขใดมาเทียบได้ยาก (เอิ๊ก แล้วไหงถึงได้มาลงท้ายแบบกีจังล่ะเนี่ย????) จริงๆ แล้วก็อยากตอบว่ารีฟ แต่ก็นะ ใครจะเหมาะสมกับรีฟเท่าท่านเคนได้ล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ โอทาคุชะมัดเลยว๊อยยยย ตอบแบบโอทาคุตั้งแต่ข้อแรกมายันสุดท้ายแล้ว ใครก็ได้มาแต่งกับโอทาคุอย่างเต่าที!!!! (จะมีมั้ยเนี่ยชาตินี้?)

เฮ่อ....นึกแล้วก็ถอนหายใจ....

ปล. แทคคราวนี้ขอแทคคคคคคคคต่อเลย อยากรู้มากมาย น้องหนนเคอะมาตอบเดี๋ยวนี้เลย คนที่ตั้งท่าจะลงจากคานแล้วเนี่ย

แล้วก็มาเข้าเรื่องโอทาคุๆ กันดีกว่า (ไอ้ที่ผ่านมานี่ยังโอทาคุไม่พอ???) ก็เห็นกันตั้งแต่ชื่อเอนทรี่แล้วล่ะนะเคอะ อยากมาสครีมถึงหนุ่มคานาเมะที่ระยะนี้แวะเวียนมาทำให้จิตใจเต่าสั่นคลอน เอิ่ม...หลายๆ ท่านอาจจะนึกถึงท่านคานาเมะเรื่อง Vampire knight ...คนนี้เคยสครีมมาเมื่อเอนทรี่ก่อนๆๆ หน้านี้แล้ว เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ดีมากถ้าเอานางเอกออกไป...(สรุปก็มีอยู่แค่นี้ล่ะนะ)

เอ้า แล้วเป็นคนไหนกัน ก็...คนนี้ไงๆ

(คราวนี้ยอมบลอคเบี้ยว เพื่อจะได้เห็นหน้าน่ารักๆ ของคานาเมะ)

หนุ่มที่อยู่ตรงกลางนี่แหละคะ น่ารักใช่ม่า~~~ จากเรื่อง BrotherxBrother (Kyoudai gentei) เรื่องลับเฉพาะระหว่างพี่น้อง ครึๆๆ ตั้งแต่อ่านการ์ตูนแล้วก็ประทับใจคานาเมะ คุณพี่คนกลางนี่มาตั้งแต่ต้นแล้วเคอะ กับท่าทางเบลอๆ เหมือนไม่ยังไม่ตื่น (คุ้นๆ มะว่าเหมือนใคร) ท่าทางเลี้ยงแมวนี่เล่นเอาเต่าอยากเปลี่ยนสัญชาติเป็นแมวทันที (คุ้นขึ้นอีกนิดมั้ยว่าคล้ายใคร) ชอบยิ้มหวานๆ แล้วก็ท่าทางอ่อนโยน (ใช่เลย...คนนั้นเลย)

แบบว่า....ติดใจทันที ช่างเป็นหนุ่มที่น่ารักชวนกดอะไรเช่นนี้ หรือถ้าจะให้พูดไปแล้วก็เหมือนฮัทสึกินั่นล่ะฮ่า แล้วยิ่งได้เห็นรายชื่อคนพากย์.....

..............กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
คุณมิโดริคาว่าขา~~~~ เสียงพากย์แบบฮัทสึกิเลย อย่างที่เต่าคาดการณ์เอาไว้ อาจจะนุ่มกว่าเล็กน้อย ไม่เข้มเท่าอ่ะนะคะ แต่ก็แทบจะไม่แตกต่างแล้วล่ะฮ่ะ (โดยเฉพาะเมื่อเต่าเริ่มออกอาการหื่นแล้ว คาดว่าจะไม่ได้สนใจระดับความเข้มเสียงกันแล้ว)

อะแฮ่ม...สครีมมาขนาดนี้ ขอเล่าเรื่องกันเล็กน้อย

เนื่องจากมีแปลเป็นภาคไทยแล้ว หลายๆ คนคงรู้จักกันแล้วฮ่ะ ว่าพระเอกเรื่องนี้ (โซอิจิโร่) ต้องมาอยู่ร่วมบ้านกับพี่ชายที่จู่ๆ ก็โผล่มาจากไหนไม่รู้สองคน (คือมาซาโตะและคานาเมะ) โดยคุณพ่อที่เสียชีวิตไปแล้วก็ทิ้งพินัยกรรมไว้ว่าจะมอบบ้านหลังนี้ให้กับคนที่อยู่ในบ้านเป็นคนสุดท้ายในระยะเวลาหนึ่งเดือน

(โซอิจิโร่ มาซาโตะแล้วก็คานาเมะน่ะฮ่ะ มีการทับถมกันเล็กน้อยเนื่องจากคราวนี้มาซาโตะกับคานาเมะเป็นตัวเอกในดราม่าแผ่นสอง)

คร่าวๆ ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ ที่โซอิจิโร่รู้สึกช็อคเล็กน้อย (เล็กน้อย?) ก็เรื่องที่มาซาโตะและคานาเมะมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกันด้วย แล้วในดราม่าซีดีที่ตอนนี้ออกมาสองแผ่นแล้ว ในแผ่นที่สองก็จะเล่าสาเหตุว่าเป็นเพราะอะไร ซึ่งเต่าก็ชอบโอมาเคะสุดๆ เลยฮ่ะ น่ารักกกกกกกกกกกกกไม่ไหวแล้ว คานาเมะ

โอ๊ย เซ็กซี่ว๊อยยยยยยยย เห็นแล้วเลือดกำเดาจะพุ่งซะทุกที แต่จริงๆ เรื่องนี้เน้นความเป็นดราม่าสูงมั่ก ยิ่งที่มาซาโตะแอบหลงรักคุณพ่อแล้วก็คานาเมะเป็น PTSD เพราะถูกทารุณกรรมวัยเด็กนี่ โอ้ว ทำเอาใจเต่าสั่นไหวอย่างแรง น่าสงสารหลายๆ กรี๊ด

อืม...ภาพนี้คานาเมะก็ได้อยู่ตรงกลาง รอยยิ้มพิมพ์ใจเจรงๆ ข้างขวาเป็นมาซาโตะแล้วก็ซ้ายเป็นคุณพ่อเคอะดูเป็นครอบครัวสุขสันต์น่าดูเลยเนอะ น่ารักกกก (คราวนี้น่ารักมากี่รอบแล้วเนี่ย) หลังจากอ่านเรื่องนี้แล้วขอฟันธงว่า....

......................................................

3P เถอะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (/me แล้วก็กระดื๊บๆ ออกจากเอนทรี่ไป)

ปล2. ถ้ามีโอกาสคงได้มีโอกาสสครีมดราม่าเรื่องนี้แบบเต็มๆ สักวันล่ะน่า